Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Δήμοι Αττικής: πόσα ΑΣΑ παράγουν - τι πληρώνουν

Τον περασμένο Μάιο, η «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων» δημοσιοποίησε μια πρώτη επεξεργασία στοιχείων σχετικά με τις επιδόσεις των δήμων και τις εισφορές που πρόκειται να καταβάλλουν στον ΕΔΣΝΑ για τη διάθεση των απορριμμάτων τους στις εγκαταστάσεις της Φυλής το 2013.
Στη συζήτηση που άνοιξε, φάνηκε πολύ καθαρά ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των δήμων, οι δημοτικές αρχές και τα υπηρεσιακά στελέχη αγνοούν βασικά πράγματα στον τομέα της διαχείρισης, ακόμη και αυτά που σχετίζονται με τις παραγόμενες ποσότητες αστικών απορριμμάτων, τις ποσότητες των ανακυκλούμενων υλικών και το κόστος αυτής της δραστηριότητας. Αποδείχθηκε ότι η διαχείριση των απορριμμάτων βρίσκεται πολύ χαμηλά στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, με αποτέλεσμα η διαχείριση των ΑΣΑ να είναι κακής ποιότητας, να έχει αντιπεριβαλλοντικό χαρακτήρα και να διασπαθίζεται δημόσιο χρήμα, σε μια περίοδο με ανυπέρβλητες οικονομικές δυσκολίες -και για τους ίδιους τους δήμους.  
Οι διαπιστώσεις αυτές μας οδήγησαν σε μια διεύρυνση των αρχικών επεξεργασιών, ώστε να υπάρχει μια πληρέστερη εικόνα των αποτελεσμάτων της διαχείρισης των ΑΣΑ από τους δήμους, ώστε να περιλαμβάνει στοιχεία της παραγωγής ΑΣΑ για τα έτη 2010 και 2011 και τις εισφορές των δήμων της Αττικής για τα έτη 2011, 2012 και 2013. Η παρουσίαση των στοιχείων συνοδεύεται και από έναν σχολιασμό των ποσοτικών και ποιοτικών αποτελεσμάτων της διαχείρισης, βασισμένη στα πιο πρόσφατα από τα παραπάνω στοιχεία.
Η επεξεργασία περιορίζεται, δυστυχώς, από την αδυναμία του ΕΔΣΝΑ να δώσει τα ποσοτικά στοιχεία του 2012. Και, φυσικά, από την απαράδεκτη τακτική της ΕΕΑΑ και του εθνικού οργανισμού ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) να δώσουν αναλυτικά στοιχεία για τις επιδόσεις των δήμων και των ΚΔΑΥ της Αττικής. Για το λόγο αυτό, ο σχολιασμός των επιδόσεων των δήμων στην ανακύκλωση γίνεται με μια προσεγγιστική λογική και περιορίζεται στο 2012, έτος για το οποίο είχαμε κάποια πρώτα στοιχεία.
Ελπίζουμε ότι και η νέα αυτή επεξεργασία θα φτάσει στις δημοτικές αρχές, μήπως και αποτελέσει την αφορμή για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων, που θα οδηγήσει στην αναγκαία αναθεώρηση πολιτικών και πρακτικών.  
Πηγή
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ “Δήμοι Αττικής: πόσα ΑΣΑ παράγουν - τι πληρώνουν ”

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Υπόνοιες για παράνομη διακίνηση ΑΣΑ - Ζητούνται πειστικές εξηγήσεις

Με νέα παρέμβασή τους η Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων και η κίνηση πολιτών Ecoeleusis δίνουν συνέχεια στο θέμα που ανέδειξαν με τη μεταφορά υλικών απροσδιόριστης σύνθεσης, που προέρχονταν από την αποκομιδή αστικών απορριμμάτων του δήμου Μυκόνου. Όπως έγινε γνωστό, τα υλικά αυτά, μέσα σε containers, διαμέσου του λιμανιού της Ελευσίνας οδηγούνται στο ΚΔΑΥ Ασπροπύργου, σαν ανακυκλώσιμα και από εκεί, ένα μέρος τους ή όλα, στο ΧΥΤΑ Φυλής...
Οι δύο κινήσεις πολιτών, με επιστολές τους στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, που εποπτεύει τα συστήματα εναλακτικής διαχείρισης και στον ΕΔΣΝΑ, που διαχειρίζεται την εγκατάσταση της Φυλής, επισημαίνουν το γενικευμένο χαρακτήρα αυτών των πρακτικών, εκφράζουν την υπόνοια ότι μπορεί να υποκρύπτεται παράνομη διακίνηση σύμμεικτων απορριμμάτων προς το ΧΥΤΑ Φυλής και ζητούν εξονυχιστικό έλεγχο και απαντήσεις σε μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων.
Συνδυάζουν, επιπρόσθετα, τα παραπάνω με  τα σημαντικά ευρήματα της επεξεργασίας των ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών των ΑΣΑτης Αττικής, που έχει δημοσιοποιήσει, σχετικά πρόσφατα, η Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων και τα οποία χρήζουν μιας πειστικής εξήγησης από τον ΕΔΣΝΑ και τους δήμους της Αττικής.
Ακολουθούν τα πλήρη κείμενα των δύο επιστολών:
Με ένα κλικ
Πηγή
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ “Υπόνοιες για παράνομη διακίνηση ΑΣΑ - Ζητούνται πειστικές εξηγήσεις ”

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Οι συνολικές ποσότητες παραγόμενων αστικών στερεών αποβλήτων (Α.Σ.Α.) Λαυρεωτικής και Σαρωνικού

Μελέτη του κύριου Δημήτρη Δαμάσκου Μηχανολόγου Μηχανικού, μέλος της Πρωτοβουλίας Συνεννόησης για την διαχείριση των απορριμμάτων  που πρέπει να  δώσουμε ΟΛΟΙ μας ιδιαίτερη προσοχή !!!!!
Για ενημέρωση Σας ,
Προς κάθε αρμόδια  Δημόσια Υπηρεσία και Δημοτική Αρχή  !!!
Για κάθε αξιοπρεπή Δημότη που σέβεται το περιβάλλον του, τα Δημοτικά Τέλη που πληρώνει στο Δήμο του, μα πάνω από όλα σέβεται και εκτιμά τους συνανθρώπους του.
Για να καταλάβουμε ΟΛΟΙ Μας επιτέλους γιατί οι «Μηχανισμοί» δεν επιτρέπουν και  δεν θέλουν να γίνεται πραγματική και ουσιαστική ανακύκλωση.
Παρακαλώ θερμά ο κάθε Δημότης να στείλει τα στοιχεία αυτά στο δικό του Δήμο.
Γιατί και αν ακόμα χρήματα δεν υπάρχουν, αν ο κάθε Δήμος εμφανίζεται χρεωμένος, με ένα σωστό νοικοκύρεμα στα απορρίμματα θα μπορούσαν να καλυτερέψουν πολύ γρήγορα  τα οικονομικά τους.  Το Θέλουνε ?? Το επιδιώκουν ???  Η Περιμένουν τους Εργολάβους των σκουπιδιών που τάζουν περισσότερα.

Η ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ Α.Σ.Α. ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΠΙΠΛΑΣΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ της ''ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑΣ'' ΦΑΡΩΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ.

 
 Σύμφωνα με απόφαση του ΕΣΔΝΑ για τις εισφορές των δήμων προς τον αυτόν για την χρήση των εγκαταστάσεών του δημιουργήθηκε ένας πίνακας στον οποίο καταγράψαμε τις ποσότητες των απορριμμάτων (Α.Σ.Α.) συνολικά και για κάθε δήμο ξεχωριστά γνωρίζοντας ότι η "χρέωση" του ΕΣΔΝΑ προς κάθε δήμο της Αττικής είναι 45 ευρώ ανά τόνο εισερχομένων Α.Σ.Α.στον ΧΥΤΑ Φυλής.
  Αυτά που οδηγούνται στον ΧΥΤΑ Φυλής από τον δήμο Λαυρεωτικής είναι ετησίως 16.087 τόνοι ενώ από τον δήμο Σαρωνικού είναι αντίστοιχα 18.058 τόνοι. Συνολικά δηλάδή από τους δυο δήμους 34.145 τόνοι απορριμμάτων. (αφορά τα σύμμεικτα μαζί με τα ανακυκλώσιμα). Το ποσοστό ανακύκλωσης για τους δήμους Λαυρεωτικής και Σαρωνικού υπολογίζεται στο 5,5%. 

Τα στοιχεία αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία συνυπολογίζοντας την απόφαση 94/2011 του Δημοτικού Συμβουλίου σε ό,τι αφορά τη θέση, τη δυναμικότητα επεξεργασίας και τα κριτήρια εγκατάστασης για την διαχείριση των απορριμμάτων των δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού και μόνον, και αφού προηγουμένως οι κάτοικοι της περιοχής αποφανθούν με δημοψήφισμα, πριν από κάθε νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης.



Πηγή

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ



From: Kyriakos Gkikas [mailto:kyriakosgkikas@gmail.com]
Sent: Thursday, May 30, 2013 2:19 PM
To: ΔΗΜΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ - ΔΗΜΑΡΧΟΣ; ΔΗΜΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ - ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ; Dimos Marathona; Γραφείο Προέδρου; Ben.Van-Houtte@ec.europa.eu; gperatt@patt.gov.gr; dalexopoulou@patt.gov.gr; esepna@patt.gov.gr; smixalopoulou@patt.gov.gr; emarkatou@patt.gov.gr; ant.oikon@patt.gov.gr; pressoffice@patt.gov.gr; id.kta@patt.gov.gr; aikaterini.karamourtzouni@patt.gov.gr; SEEDD; kataggelies@sdoe.gr; gge@yme.gov.gr; gge@gge.gr; gge@ggk.gr; btraa10 .; horst.reichenbach@ec.europa.eu; roy.dickinson@ec.europa.eu; david.lowe; PAPADOPOULOU Sofia; APALAKI Efthymia; "georges.kremlis@ec.europa.eu"; yannis.couniniotis
Cc: Dimitrios Damaskos
Subject: Μια μελέτη του κύριου Δημήτρη Δαμάσκου που πρέπει να δώσουμε ΟΛΟΙ μας ιδιαίτερη προσοχή !!!!!

Κυριάκος Γκίκας
Παύλου Κουντουριώτη 2
Γραμματικό – Αττικής
Τ.Κ 19007
Mobile:              00447751370525      
ΠΡΟΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ:   ΣΓΟΥΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ: 213-2064100213-2065000
 Λ. Συγγρού 80-88, ΑΘΗΝΑ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ


Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημοσίας Διοίκησης
Λ. Συγγρού 60
117 42 ΑΘΗΝΑ
Τ: 213 215 8800
Φ: 213 215 8809
E-mail: seedd@seedd.gr

Υπουργείο Οικονομικών, Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ)
Κ. Σερβίας 10
105 62  Αθήνα
Τηλ. 2103401113

Υπουργείο Εσωτερικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Λεωφ. Βασ. Σοφίας 15
10674 Αθήνα

Γενική Γραμματεία Εμπορίου & Ανταγωνιστικότητας
Πλ. Κάνιγγος
101 81 Αθήνα
Fax: 210 3842642
E-mail: gge@gge.gr

IMF Office in Greece (ΔΝΤ)
c/o Bank of Greece
Amerikis 3
10250 Athens
Greece
E-mail: btraa@imf.org

Mr. Horst Reichenbach
Mr. Roy Dickinson
Task Force for Greece (TFGR)
Πειραιως 132
11854  ΑΘΗΝΑ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ “Οι συνολικές ποσότητες παραγόμενων αστικών στερεών αποβλήτων (Α.Σ.Α.) Λαυρεωτικής και Σαρωνικού”

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Απελπιστική η εικόνα της διαχείρισης των ΑΣΑ της Αττικής

Στις 19.11.2012, σε συνεδρίαση του ΔΣ του ΕΔΣΝΑ, λήφθηκε μια απόφαση για τις εισφορές των δήμων προς τον ΕΔΣΝΑ, το 2013, για τη χρήση των εγκαταστάσεών του. Σαν βάση χρησιμοποιήθηκαν οι εισφορές των δήμων το 2011. Δημιουργήσαμε έναν πίνακα με τα πρώτα στοιχεία του ΕΔΣΝΑ, τον οποίο αρχίσαμε να τον επεκτείνουμε, δίνοντάς του, τελικά, την παρακάτω μορφή.


Αρχικά, καταγράψαμε τις ποσότητες των ΑΣΑ, συνολικά και για κάθε δήμο ξεχωριστά, γνωρίζοντας ότι η «χρέωση» του ΕΔΣΝΑ είναι 45 €/τόνο. Τα στοιχεία του ΕΔΣΝΑ κατατάσσουν τα ΑΣΑ σε δύο κατηγορίες:
·         αυτά που, μέσω του πράσινου κάδου, οδηγούνται στο ΣΜΑ Σχιστού (και από κει στο ΧΥΤΑ Φυλής), απευθείας στο ΧΥΤΑ Φυλής (τα περισσότερα) και στη μονάδα επεξεργασίας της Φυλής-ΕΜΑΚ (γύρω στους 200.000 τόνους/έτος). Συνολικά, 1.883.901 τόνοι.
·         αυτά που οδηγούνται στο ΧΥΤΑ Φυλής, μέσω των ΚΔΑΥ, σαν το υπόλειμμα της ανακύκλωσης του συστήματος των μπλε κάδων (73.503 τόνους), τα οποία επιμερίζονται στους δήμους που εξυπηρετεί το κάθε ΚΔΑΥ, με έναν ενιαίο συντελεστή απόδοσης. Έχουν χρησιμοποιηθεί στοιχεία του α΄ τετραμήνου του 2012, ανηγμένα σε χρονική περίοδο έτους.

Γνωρίζοντας την ποσότητα του υπολείμματος των ΚΔΑΥ (73.503 τόνοι), αλλά και την ετήσια απόδοση των ΚΔΑΥ σε ανακυκλώσιμα (120.264 τόνοι), μπορούμε να υπολογίσουμε ένα μέσο συντελεστή απόδοσης (120.264/73.503 = 1,6362). Έτσι μπορούμε να πάμε σε μια πρώτη «χοντρική» ποσοτική εκτίμηση αποτελεσμάτων της ανακύκλωσης, ανά δήμο. Οπότε, εύκολα έχουμε και την ποσοστιαία εκτίμηση αποτελεσμάτων της ανακύκλωσης.

Τα σύμμεικτα, μαζί με τα ανακυκλώσιμα, μας δίνουν, προσεγγιστικά, τη συνολική ποσότητα των ΑΣΑ. Για την ακρίβεια, θα έπρεπε να προσθέσουμε τις ποσότητες από τα άλλα ρεύματα ανάκτησης και να αφαιρέσουμε τα «παράνομα» απόβλητα (κυρίως βιομηχανικά, αλλά και αστικά από περιοχές εκτός Αττικής), που παρεισφρύουν (παράνομα, κατά κανόνα), είτε στα σύμμεικτα, είτε στο υπόλειμμα των ΚΔΑΥ. Οι ενδείξεις, που υπάρχουν, συγκλίνουν στο ότι η δεύτερη κατηγορία (τα «παράνομα») είναι πολύ περισσότερα από αυτά τη πρώτης (ανακτήσιμα). Συνεπώς, η παραδοχή μας για το σύνολο των ΑΣΑ θα πρέπει να θεωρείται ασφαλής προς τα πάνω, γι αυτή την πρώτη προσέγγιση που επιχειρούμε.

Αν χρησιμοποιήσουμε και τα πληθυσμιακά στοιχεία, οδηγούμαστε σε δείκτες κόστους ή παραγωγής ΑΣΑ, ανά κάτοικο, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Στη συνέχεια, παραθέτουμε ορισμένα πρώτα συμπεράσματα από την ανάγνωση των στοιχείων του πίνακα:


1.    Σε σύμμεικτη μορφή έχουμε μια ποσότητα 1.957.404 τόνων ΑΣΑ. Μια ανεπίσημη καταγραφή-εκτίμηση για το 2010 έδινε 1.996.512 τόνους. Δεν επιβεβαιώνεται η εικόνα της ραγδαίας μείωσης των ΑΣΑ, από το 2010 στο 2011. Πιθανότατα, κάτι τέτοιο θα αποτυπώνεται στα στοιχεία του 2012, αλλά δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, προς το παρόν.
2.    Η συνολική ετήσια ποσότητα των ΑΣΑ ανέρχεται σε 2.078.405 τόνους ή, αλλιώς, σε 543 kg/κάτοικο. Πρόκειται για πολύ υψηλό δείκτη, στις συγκεκριμένες συνθήκες, γεγονός που επιβεβαιώνει τους φόβους για παράνομη ανάμειξη των ΑΣΑ με βιομηχανικά απόβλητα και για εισροές ΑΣΑ από εκτός Αττικής περιοχές.
3.    Η ένδειξη αυτή ενισχύεται και από τους αντίστοιχους δείκτες των δήμων Ασπροπύργου και Ελευσίνας (1.149 και 775 kg/κάτοικο, αντίστοιχα), κατεξοχήν βιομηχανικών περιοχών. Υψηλούς δείκτες, πιθανότατα για άλλους λόγους και τύπους παραβατικότητας, παρουσιάζουν και οι δήμοι Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης (822), Κηφισιάς (814), Μαραθώνα (806), Μεγάρων (770), Σαλαμίνας (739), Σπάτων - Αρτέμιδας (729), Κορωπίου (705), Αίγινας (704).
4.    Στις περιπτώσεις δήμων, σαν τους παραπάνω, στους οποίους είναι, σχεδόν, προφανής κάποιου είδους παραβατικότητα, ο έλεγχος είναι επιτακτικά αναγκαίος. Πρέπει δε να γίνει  σε συνδυασμό με αντίστοιχους οικονομικούς ελέγχους σε συνεργαζόμενα ΚΔΑΥ και, κυρίως, με έλεγχο ταμειακών στοιχείων και παραστατικών διακίνησης ΑΣΑ διαφόρων δήμων της περιφέρειας (π.χ. της Πελοποννήσου), που έχουν υπογράψει συμβάσεις με ιδιώτες για την αποκομιδή των απορριμμάτων τους, χωρίς να προσδιορίζεται ο προορισμός.
5.    Επόμενο είναι και τα μεγαλύτερα κόστη, ανά κάτοικο, να αφορούν στους ίδιους δήμους. Στο βαθμό που η κατάσταση αυτή οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες, δεν έχουμε, απλά, ένα μεγάλο περιβαλλοντικό πρόβλημα, αλλά και μια ανήθικη και παράνομη οικονομική επιβάρυνση των δημοτών των συγκεκριμένων δήμων, που καλούνται να πληρώσουν τις λαθροχειρίες των διαφόρων κυκλωμάτων παράνομης διάθεσης επικίνδυνων βιομηχανικών αποβλήτων. Αλλά και ΑΣΑ περιοχών εκτός Αττικής, για τα οποία οι δημότες - παραγωγοί τους έχουν, ήδη, πληρώσει την (όποια) διαχείρισή τους.
6.    Να σημειώσουμε ότι στον πάτο αυτής λίστας βρίσκονται οι δήμοι Περάματος, Γαλατσίου, Βύρωνα και Αλίμου, με ετήσια παραγωγή ΑΣΑ κάτω από 400 kg/κάτοικο.
7.    Το συνολικό ποσοστό της ανακύκλωσης, για την Αττική, είναι απελπιστικά μικρό (5,82%, στο σύνολο των ΑΣΑ). Το ίδιο συμβαίνει και με τους περισσότερους δήμους, ορισμένοι εκ των οποίων παρουσιάζουν ποσοστά κάτω του 3%, με το δήμο Ωρωπού να κατέχει τα αρνητικά πρωτεία (0,69%, στο σύνολο των ΑΣΑ). Τα υψηλότερα ποσοστά, πάντα στο σύνολο των ΑΣΑ, παρουσιάζουν οι δήμοι Παιανίας (9,91%), Αγίας Παρασκευής (9,13%), Αθήνας (9,05%), Π. Φαλήρου (8,65%), Λυκόβρυσης - Πεύκης (8,06%).
8.    Από τα στοιχεία του ΕΔΣΝΑ δεν επιβεβαιώνεται η «φήμη» του δήμου Ελευσίνας, σαν δήμου με εντυπωσιακά αποτελέσματα στην ανακύκλωση (1.669 τόνοι ανακυκλώσιμων, σε σύνολο 23.189 τόνων ΑΣΑ ή ποσοστό 7,20%). Από το δήμο πληροφορούμαστε ότι το 2011 έχει 2.414 τόνους ανακυκλώσιμων, σε ένα σύνολο 17.957 τόνων ΑΣΑ (χωρίς τα μπάζα), δηλαδή ποσοστό ανακύκλωσης 13,44%. Οδηγούνται στη Φυλή, σύμφωνα με το δήμο 15.543 τόνοι (17.957 - 2.414). Σύμφωνα με τον ΕΔΣΝΑ οδηγούνται στη Φυλή και πληρώνονται 21.520 τόνοι (23.189 - 1.669). Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι η απόκλιση στην ποσότητα των ανακυκλώσιμων οφείλεται στις αναγκαστικές υποθέσεις που έγιναν, δεν μπορεί να εξηγηθεί η τεράστια απόκλιση των 5.977 τόνων ΑΣΑ, που οδηγήθηκαν στη Φυλή. Ιδίως, αν πάρουμε υπόψη μας ότι αυτό μεταφράζεται σε ένα επιπλέον κόστος διαχείρισης για το 2011, της τάξης των 5.977 Χ 45 = 268.965 €. Όλα αυτά σε ένα δήμο με πληθυσμό λιγότερο από 30.000 κατοίκους, που είναι αδύνατον να παράγει περισσότερους από 15 - 16.000 τόνους ΑΣΑ/έτος.  
9.    Αν θεωρήσουμε έγκυρη τη σχετική εκτίμηση της μελέτης του ΠΕΣΔΑ Αττικής, τα ανακυκλώσιμα υλικά (χαρτί, χαρτόνι, πλαστικά, μέταλλα, γυαλί) αποτελούν το 41,4% του συνόλου των ΑΣΑ. Συνεπώς, το ποσοστό της ανακύκλωσης για την Αττική, από 5,82% στο σύνολο των ΑΣΑ, γίνεται 14,06% στο σύνολο των ανακυκλώσιμων υλικών. Είναι απορίας άξιο με τι είδους στοιχεία τροφοδοτεί τις ευρωπαϊκές αρχές η ελληνική πολιτεία, έτσι ώστε η EUROSTAT να εμφανίζει, για το 2011, πανελλαδικό ποσοστό ανακύκλωσης 15%, στο σύνολο των ΑΣΑ. Γεγονός που, εκτός όλων των άλλων, λειτουργεί παραπλανητικά για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς  και τις υπηρεσίες χρηματοδότησης των φαραωνικών έργων του εφαρμοζόμενου σχεδιασμού.
10. Καμία δημοτική αρχή δεν έχει σταθεί στο ύψος των θεσμικών της υποχρεώσεων, όπως αυτές περιγράφονται και στο άρθρο 75 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006), για την αξιοποίηση των φυσικών πόρων, την προστασία του περιβάλλοντος και τη διασφάλιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της (μέρος της οποίας είναι, προφανώς, και η εξασφάλιση εσόδων για τα δημοτικά ταμεία και η αποφυγή  οικονομικής επιβάρυνσής τους από αχρείαστα έξοδα). Αφού καμιά τους δεν καταβάλλει την παραμικρή προσπάθεια υλοποίησης βασικών απαιτήσεων της οδηγίας 98/2008 και του ν.4042/2012 που την ενσωματώνει στην εθνική νομοθεσία, ούτε κάποιου, από τα πολλά, επιτυχημένα παραδείγματα άλλων ευρωπαϊκών πόλεων. Ενώ, ταυτόχρονα, αδιαφορούν και για τις εξειδικευμένες και αρκούντως τεκμηριωμένες προτάσεις συλλογικοτήτων, όπως αυτή της αποκεντρωμένης διαχείρισης, με έμφαση στη διαλογή στην πηγή, που υποστηρίζει η «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων».
Πηγή
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ “Απελπιστική η εικόνα της διαχείρισης των ΑΣΑ της Αττικής ”

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό … και το θεριό «κοιμάται»

του Τάσου Κεφαλά*
Ένας διακαής πόθος μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων (εγχώριων και ξένων) φαίνεται ότι αρχίζει να υλοποιείται. Αναφερόμαστε στη μακρόχρονη επιδίωξη της παραχώρησης στο ιδιωτικό κεφάλαιο του συνόλου, σχεδόν, της διαχείρισης των αστικών στερεών αποβλήτων (ΑΣΑ). Τους διαγωνισμούς για την κατασκευή και λειτουργία εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμμάτων, με τη μέθοδο της Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), σε μια σειρά περιοχές της Ελλάδας (Δυτική Μακεδονία, Πελοπόννησος, Σέρρες, Αχαΐα, Ηλεία, Αιτωλοακαρνανία) ακολούθησε η έναρξη της δημοπράτησης τεσσάρων (4) μεγάλων μονάδων επεξεργασίας στην Αττική (δύο σε Φυλή - Α. Λιόσια και από μία σε Κερατέα και Γραμματικό), που αποτελούν και το πολυπόθητο «φιλέτο». Οι μονάδες της Αττικής ενδέχεται, στην πορεία, να γίνουν και επτά (7), αν προστεθούν και οι τρεις  μονάδες κομποστοποίησης.
Το οικονομικό αντικείμενο της κατασκευής των νέων έργων (άμεσα), αλλά και αυτό της διαχείρισής τους (για πάρα πολλά χρόνια) είναι τεράστιο. Οπότε, δεν προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι στην ατζέντα της τρόικας η διαχείριση των απορριμμάτων κατέχει περίοπτη θέση. Ούτε είναι ανεξήγητη η προκλητική δραστηριότητα των κ. Φούχτελ και Ράιχενμπαχ, που αλωνίζουν την περιφέρεια, ασκώντας αφόρητες πιέσεις σε περιφερειάρχες και δημάρχους για τη δρομολόγηση των έργων. Τακτική που δεν είναι χωρίς αποτέλεσμα, αφού, για να φτάσουμε ως εδώ, άλλαξε, μαζί με πολλά άλλα και το ρυθμιστικό πλαίσιο. Έτσι, ο σχεδιασμός και η διαχείριση των ΑΣΑ ανατέθηκε στους νέους διαπεριφερειακούς φορείς διαχείρισης, με πολυπληθή διοικητικά συμβούλια χωρίς αντικείμενο και με ολιγομελείς, πλήρως ελεγχόμενες, εκτελεστικές επιτροπές, που αποφασίζουν ερήμην της αυτοδιοίκησης. Στην περίπτωση της Αττικής, το ρόλο αυτό επιτελεί ο Ειδικός Διαβαθμιδικός Σύνδεσμος Ν. Αττικής (ΕΔΣΝΑ), με πρόεδρο τον (και) περιφερειάρχη Αττικής κ. Σγουρό.
Για να εστιάσουμε στην περίπτωση της Αττικής, που αποτελεί τον πυρήνα του εξελισσόμενου σχεδίου, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι τα μέσα δεν περιορίστηκαν στο ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων. Στον κ. Σγουρό (για να μιλήσουμε σχηματικά) προσφέρθηκε αμέριστη πολιτική υποστήριξη, που εκφράστηκε με αμέτρητες δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων και στελεχών της ευρωπαϊκής ένωσης. Λειτούργησαν διαδικασίες τύπου «fast track» για την ένταξη στα συγχρηματοδοτούμενα έργα και για την υπαγωγή στις ΣΔΙΤ, ενώ του υποσχέθηκαν και «δικονομικό fast track», για το ενδεχόμενο δικονομικών εμπλοκών. Του αφαίρεσαν το βάρος του πολιτικού χειρισμού της εγκατάστασης στην Κερατέα, παρότι είναι αρμοδιότητα του ΕΔΣΝΑ, αναθέτοντας τις σχετικές συνεννοήσεις στο ΥΠΕΚΑ. Έφτασαν στο σημείο να του υποσχεθούν ότι θα δεσμεύσουν όλα τα διαθέσιμα κονδύλια του ΕΣΠΑ (150 εκατ. ευρώ) για τα συγκεκριμένα έργα, μη αφήνοντας ούτε ένα λεπτό στους δήμους για δραστηριότητες διαλογής στην πηγή ή για δράσεις αποκεντρωμένης διαχείρισης. Μείωσαν το ποσοστό συμμετοχής των ιδιωτών στις ΣΔΙΤ και γι αυτό το μειωμένο ποσοστό άνοιξαν δρόμο ενίσχυσης από τα κοινοτικά ταμεία (πρόγραμμα Jessica), μη τυχόν και ξοδευτούν οι εργολάβοι, χρησιμοποιώντας ίδια κεφάλαια.

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό;
Τι περισσότερο θα μπορούσε να περιμένει ο κ. Σγουρός; Κι όμως, ανεξήγητα για πολλούς, ο κ. Σγουρός ανακοίνωσε στις 18/12 ότι παραιτείται, χωρίς να διευκρινίζει από ποια θέση (του περιφερειάρχη, του προέδρου του ΕΔΣΝΑ ή και από τις δύο;) και ότι έχει θέσει την παραίτησή του στη διάθεση του πρωθυπουργού. Αργότερα, αιτιολόγησε τη συγκεκριμένη κίνηση με το σκεπτικό ότι η τοποθέτησή του ως επικεφαλής του ΕΔΣΝΑ έγινε με νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή. Αστείο επιχείρημα, φυσικά. Με αυτήν τη λογική, όλοι οι παραιτούμενοι από θέσεις, των οποίων η σύσταση έχει γίνει με κάποιο νομοθέτημα, θα έπρεπε να απευθύνονται στον πρωθυπουργό.
Αν κρίνει κανείς-μία από τα παραπάνω, εύκολα μπορεί να οδηγηθεί στην εκτίμηση ότι πρόκειται για μια κίνηση εντυπωσιασμού, με μια μεγάλη δόση θεατρικότητας. Το στοιχείο αυτό είναι εμφανές σε όλη την πορεία του κ. Σγουρού, ο οποίος καλλιεργεί συστηματικά την εικόνα του άφθαρτου «μοναχικού καβαλάρη», που τα βάζει με τα κακώς κείμενα και εκπροσωπεί την «ανοργάνωτη πλειοψηφία», όπως συνηθίζει να λέει τελευταία. Πρόκειται για μια τακτική που θα συνεχιστεί, όσο βλέπει ότι διαλύεται «στα εξ ων συνετέθη» το σκληρό κομματικό κατεστημένο, που από πρόεδρο της περιβόητης ομοσπονδίας άρσης βαρών τον «έχρισε», αρχικά, νομάρχη και μετά περιφερειάρχη με το ισχνό ποσοστό του 24%.
Είναι, όμως, μόνο αυτό; Διότι υπάρχει και εκείνο το τμήμα των δηλώσεων του κ. Σγουρού, που καλούν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό να σταματήσουν να  κρύβονται πίσω από τα προβλήματα και να αποδείξουν έμπρακτα ότι στηρίζουν τις επιλογές του (τον περιφερειακό σχεδιασμό, που είναι νόμος του κράτους, όπως λέει). Τι είναι, αλήθεια, αυτό που κάνει τον κ. Σγουρό να λέει, όσα λέει, μετά την τόση στήριξη και την τόση ελευθερία κινήσεων που του έχει δοθεί; Πώς γίνεται τη μια να κομπορρημονεί ότι αυτός θα λύσει τα προβλήματα, που οι προκάτοχοί του τα προηγούμενα 30 χρόνια δεν μπόρεσαν να λύσουν, και από την άλλη να εμφανίζεται εκτεθειμένος; Πώς γίνεται να βαυκαλίζεται με τον τίτλο του «μικρού πρωθυπουργού» και, ταυτόχρονα, να δείχνει τόσο αδύναμος;
Θα διακινδυνεύσουμε μια εκτίμηση: αυτό που «τρομάζει» τον κ. Σγουρό δεν είναι τίποτα άλλο από τη συνειδητοποίηση του μεγέθους της σκανδαλώδους (περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά) επιλογής, που έχει κληθεί να φέρει σε πέρας, γεγονός που τον οδηγεί στην αγωνιώδη αναζήτηση συνενόχων. Η ανησυχία που τον διακατέχει, ο πομπώδης λόγος που χρησιμοποιεί και οι σπασμωδικές του ενέργειες οφείλονται στο ότι καταλαβαίνει πως οι ώμοι του είναι μικροί για να σηκώσουν το βάρος των πιθανών αντιδράσεων, που εγκυμονούν οι αποφάσεις του, από το (δυνητικά) «αντίπαλο δέος».
Στο ερώτημα αν υπάρχει «αντίπαλο δέος» η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο κάτω από όρους και προϋποθέσεις. Το βέβαιο είναι ότι αν, όντως, υπάρχει «αντίπαλο δέος», δεν μπορεί παρά να το αναζητήσουμε στους εξής δύο παράγοντες:
·      αφενός, στην αντίληψη της εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων (φιλοπεριβαλλοντικής, οικονομικής, με δημόσιο χαρακτήρα και κοινωνικό όφελος), που βρίσκεται στον αντίποδα του εφαρμοζόμενου σχεδίου.
·      αφετέρου, σε εκείνο το κοινωνικό - πολιτικό μπλοκ δυνάμεων, που έχει ισχυρούς λόγους να ακυρώσει τα σχέδια που προωθούν κράτος και εργολάβοι: αυτοδιοικητικοί, εργαζόμενοι στην αυτοδιοίκηση, κινήματα πολιτών, κάτοικοι «στοχοποιημένων» περιοχών, αλληλέγγυοι κλπ..
Εναλλακτική διαχείριση: ένα χρήσιμο εργαλείο σε αναμονή χρήστη
Σε ότι αφορά στον πρώτο παράγοντα, τα δύο τελευταία χρόνια ζούμε την αξιοζήλευτη ωρίμανση μιας συγκροτημένης αντίληψης, που συνηθίσαμε να την περιγράφουμε σαν την «αποκεντρωμένη διαχείριση, με έμφαση στη διαλογή στην πηγή και κοινωνική συμμετοχή». Δεν πρόκειται για την ανακάλυψη του τροχού. Στην ουσία, μιλάμε για τη συνάρθρωση της συμπυκνωμένης διεθνούς εμπειρίας και των καλών πρακτικών, του βαθύτερου πνεύματος των εξελίξεων (και) στην εθνική νομοθεσία (με την ενσωμάτωση της οδηγίας 2008/98/ΕΚ) και της πολιτικής θέσης για την υπεράσπιση του ευρύτερου δημόσιου συμφέροντος.   
Το καινούργιο στην υπόθεση, συνεπώς, δεν το αντιπροσωπεύουν οι επιμέρους αντιλήψεις, πολλές από τις οποίες είχαν, ήδη ευρεία απήχηση (διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση, κομποστοποίηση κλπ.), αλλά η μορφοποίησή τους σε μια ενιαία πρόταση, που πρωτοδιατυπώθηκε το Φλεβάρη - Μάρτη του 2011 από μια κινηματική συλλογικότητα πολιτών, την «Πρωτοβουλία συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων», σχεδόν ταυτόχρονα με τη συγκρότησή της.
Με τον τρόπο αυτό, η πρόταση απέκτησε γρήγορα αναγνωρισιμότητα και συνέβαλε σε μια δημιουργική συνάντηση με παράλληλους προβληματισμούς και διεργασίες στο εσωτερικό συλλογικοτήτων, φορέων, αυτοδιοικητικών σχημάτων και πολιτικών οργανισμών, πολλούς από τους οποίους επηρέασε. Η, σχετικά επαρκής, τεχνική και οικονομική προσέγγιση που συνόδευσε την πρόταση, σε συνδυασμό με την ανάδειξη των στρεβλώσεων της υφιστάμενης διαχείρισης (π.χ. τον απαράδεκτο τρόπο λειτουργίας των συστημάτων ανακύκλωσης συσκευασιών - μπλε κάδοι), έδωσε στη συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση τα χαρακτηριστικά, όχι απλά, μιας καλής θεωρητικής σύλληψης, αλλά αυτά μιας πρότασης άμεσα εφαρμόσιμης με απτά οικονομικά και κοινωνικά οφέλη. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο κ. Σγουρός και οι υποστηρικτές του ποτέ δεν επιχείρησαν μια ευθεία αντιπαράθεση με αυτή την αντίληψη.
Περισσότερο χαρακτηριστική, όμως, του δυναμισμού που εμπεριέχει η αντίληψη της αποκεντρωμένης διαχείρισης είναι η επίκλησή της (αυτούσιας ή επιμέρους πλευρών της) από μια σειρά παραγόντων, που εμπλέκονται στη διαχείριση των απορριμμάτων και οι οποίοι δεν συμπεριλαμβάνονται στους φανατικούς υποστηρικτές της. Όπως:
      του στελέχους της ΕΕ κ. Κρεμλή, υποστηρικτή του κ. Σγουρού στις δημοπρατήσεις των έργων της Αττικής, τα οποία, σε συνέντευξή του πριν λίγους μήνες, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει «φαραωνικά».
      της καθηγήτριας κ. Λοϊζίδου, μελετήτριας αντίστοιχων έργων με αυτά της Αττικής, με θετική στάση στην καύση των απορριμμάτων, η οποία σε μια σειρά ημερίδες φέρεται να υποστηρίζει τα έργα μικρής κλίμακας.
      του δημάρχου Φυλής κ. Μπουραΐμη, που εμφανίστηκε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο να υιοθετεί το σύνολο της πρότασης, προκειμένου να δικαιολογήσει την εμφανή πρόθεσή του να έχει «μερίδιο» και συμμετοχή στα νέα έργα.
      του δημάρχου Λαυρεωτικής κ. Λεβαντή, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την εμπλοκή του σε μια αέναη διαπραγμάτευση με το ΥΠΕΚΑ και τον κ. Σγουρό, μέσω μιας πρότασης, υποτίθεται τοπικής διαχείρισης, που το προδιαγεγραμμένο τέλος της θα είναι η ενσωμάτωση και η αποδοχή του υφιστάμενου σχεδιασμού. 
… κι όμως, το «θεριό» κοιμάται
Με αυτές τις προϋποθέσεις, θα περίμενε κανείς-μία ότι τοποθετήσεις σαν τις παραπάνω θα ήταν «βούτυρο στο ψωμί» αυτών που έχουν πραγματικό συμφέρον από την εφαρμογή της εναλλακτικής αντίληψης των απορριμμάτων. Μιλάμε, φυσικά, για το κοινωνικό - πολιτικό μπλοκ δυνάμεων, που προαναφέρθηκε. Αυτό, δηλαδή, που στην (παραφρασμένη) λαϊκή ρήση του τίτλου θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει το «θεριό». Κι όμως: όσο ελπιδοφόρα κι αν είναι η ύπαρξη ενός «εργαλείου μάχης» (της εναλλακτικής πρότασης), άλλο τόσο προβληματισμό γεννά η αναντιστοιχία του με την παθητική στάση εκείνων που έχουν άμεσο συμφέρον από την αξιοποίηση και τη μαχητική υπεράσπισή του.
Είναι θέμα προτεραιοτήτων; Είναι θέμα ελλιπούς κατανόησης και υποβάθμισης της σημασίας των όσων γίνονται στον κρίσιμο αυτόν τομέα; Είναι θέμα αδυναμίας συγκρότησης ενός μαχητικού μετώπου αντίστασης; Όποιες κι αν είναι οι εξηγήσεις και οι ερμηνείες, απαραίτητες για την αντιμετώπιση του παραπάνω φαινομένου, οφείλουν να δοθούν από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους. Εκείνο που μας αντιστοιχεί να κάνουμε, σαν «Πρωτοβουλία συνεννόησης», είναι να επαναφέρουμε, για μια ακόμη φορά, ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα:
1.    Πως εξηγείται η απάθεια της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης και της συλλογικής της εκπροσώπησης (Περιφερειακής Ένωσης Δήμων - ΠΕΔ Αττικής) όταν επιχειρείται η απόσπαση από αυτήν και η πλήρης ιδιωτικοποίηση ενός από τους βασικότερους τομείς της αρμοδιότητάς της; Γιατί αδιαφορεί στην προοπτική της εκτόξευσης του κόστους διαχείρισης, δηλαδή των δημοτικών τελών, όταν με την εφαρμογή της εναλλακτικής πρότασης μπορεί να το μειώσει σημαντικά; Γιατί γίνεται συνένοχη στην εκχώρηση του τμήματος της διαχείρισης (ανακύκλωση συσκευασιών), που μπορεί να αποφέρει έσοδα, όταν με δική της διαχείριση ένας μέσος δήμος της Αττικής μπορεί προοπτικά να έχει έσοδα μέχρι και 1,5 εκ. ευρώ το χρόνο;
2.    Για ποιο λόγο οι εργαζόμενοι στην τοπική αυτοδιοίκηση παρακολουθούν απαθείς τις εξελίξεις; Αρκεί η περιστασιακή και καθυστερημένη, στην προκειμένη περίπτωση, παρέμβαση της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΠΟΕ ΟΤΑ κι αυτή χωρίς απόλυτα σαφή στόχευση και με ανεπαρκή τεκμηρίωση; Πως γίνεται, τη στιγμή που πρωτοστατούν στον αγώνα κατά των διαθεσιμοτήτων, να μην αντιλαμβάνονται ότι κινδυνεύουν χιλιάδες θέσεις εργασίας από τη συρρίκνωση των δημοτικών δραστηριοτήτων και από το συγκεντρωτικό - ιδιωτικοποιημένο μοντέλο διαχείρισης που προωθείται;
3.    Γιατί απουσιάζουν τα πολιτικά αντανακλαστικά της αριστεράς, όλων των αποχρώσεων; Μπορούν περιστασιακές κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις ή άλλου είδους χαλαρές καταγγελίες να υποκαταστήσουν την αναγκαία καθημερινή πολιτική πίεση στα κέντρα λήψης αποφάσεων; Τι κάνουν οι αριστερές δημοτικές πλειοψηφίες και τα αριστερά δημοτικά σχήματα, για να ανατρέψουν στην πράξη τους φιλοεργολαβικούς σχεδιασμούς; Πού είναι οι πρωτοβουλίες διαμόρφωσης τοπικών σχεδίων διαχείρισης και συγκρότησης των κοινωνικών συνεργασιών που θα τα στηρίξουν;
4.    Τι είναι αυτό που κρατά καθηλωμένες ή περιθωριοποιημένες τις κοινωνικές αντιδράσεις στις «στοχοποιημένες» περιοχές της Αττικής (Φυλή, Γραμματικό, Κερατέα); Ποιες ιδιοτελείς δεσμεύσεις ή παραπλανητικές υποσχέσεις αναστέλλουν την ελεύθερη έκφραση της βούλησης των τοπικών κοινωνιών, σε περιοχές που κινδυνεύουν με ολοκληρωτική περιβαλλοντική κατάρρευση, κατά το πρότυπο της Φυλής; Ποιες αγκυλώσεις, μονομέρειες και τοπικιστικές οπτικές εμποδίζουν τις ευρείες συσπειρώσεις και την κοινή δράση πολιτών και συλλογικοτήτων, που, αποδεδειγμένα, έχουν δοκιμαστεί σε σκληρές μάχες και αγώνες και στις τρεις περιοχές;
5.    Γιατί λείπει ένα ευρύτερο κίνημα συλλογικής, κινηματικής δράσης σε ένα θεματικό αντικείμενο, που αποτελεί προνομιακό πεδίο διεκδίκησης για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα; Δεν ήταν αρκετά διδακτική η εμπειρία από τον γρήγορο εκφυλισμό ενός τεράστιου κινήματος αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας; Ακριβώς επειδή περιορίστηκε στην αντιαυταρχική και αντικατασταλτική πλευρά του, υποτιμώντας πλήρως τα αιτήματα για την ανατροπή του υφιστάμενου σχεδιασμού και την εφαρμογή μιας εναλλακτικής διαχείρισης με κοινωνικά χαρακτηριστικά.
Είναι προφανής ο ρητορικός χαρακτήρας των ερωτημάτων. Στην ουσία υποδηλώνουν θέση. Και μια στάση που εξακολουθεί να είναι εφικτή, όσο κι αν τα χρονικά περιθώρια μιας ριζικής ανατροπής στενεύουν. Αρκεί να πιστέψουμε σε κάτι τέτοιο και να το θελήσουμε. Το θέλουμε;
* Ηλεκτρολόγου μηχανικού, μέλους της «Πρωτοβουλίας συνεννόησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων»

Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο, σε συντομευμένη μορφή, δημοσιεύτηκε στο φύλλο της Παρασκευής 11/1/2013 της "Εφημερίδας των συνακτών"
Πηγή
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ “Φοβάται ο Γιάννης το θεριό … και το θεριό «κοιμάται» ”